biberim

ANNE

Küçüklüğümden kalan daha “yedi yaşındayken” unutamadığım bir anım vardı seninle Anne. Haıtrlar mısınhani benabim ve babam tarlaya gidecektik.Abim kalkmıştısabahın erken saati olmasına ramen.Ben kalkmamıştım o gün.

Aslında birilerinin beni şımartmasını istemiştim üzerime birileri eğilecekti ve benim gözlerim kapalı olacaktı o esnada. Kafamın üzerine yorganı çekmiş.Senin seslenmeni bekliyordum. Daha sen seslenmeden yani sesini duymadan(beni kaldırmaya geldiğinikokundan anlayacak)mızmızlanacaktım.

O ne huzur verici koku ne güzelşefkatli elerdi kalkmam için bana dokunan.Sen yanımda değilsin şimdi anne ama ellerin hala saçlarımda bitlenmişmiyim diye bakıp; kızdırıyorsun.

Biliyor musun anne? (bildiğini biliyorum) sen gelmeden babam gelmişti. Beni kaldırmayabende babamın sesini duymamazlıktan gelmiştim;sadece senin beni uyandırmanı istemiştim(babam sen kokmuyordu annne).Ve sen anne tüm şefkatinle beni uyandırmak için geldiğinde babam öfke dolu cümleler kuraraksana bağırmıştı “hep sen şımartıyorsun bu şerfsizleriçabuk kaldır o veledi; gelip almayayım seni ayaklarımın altına” .
Sen aldırmamıştım o sözcüklere yine aynı şefkatle beni uyandırmaya çalışmıştın.(şimdi bir kızım var anne senin beni uyandırdığın gibionu uyandırıyorum) “Ve babam senin gösterdiğin şefkati üzerinde barındırmayan babam” öfkelenmişti söylediği büyük sözü yerine hemen gelmediğinden. “o söylenildiğinde yapılmamasının insanın hayatına mal olacak söz(!) ve almıştı seni ayaklarının altına annemani olamamıştım bunaçok ağladım anne;babam sana vurmasın diyeama güç yetiremedim “ne babama ne de kendime” sonra sen kanlar içerisinde kalmıştın ve biz seni öğlece bırakıp tarlaya gitmiştik.

Akşam eve döndüğümüzde senin olmadığını görmüş yine ağlamıştım “senin erkekler ağlamaz dediğini hatırlayıp ruhsuz olmaya karar vermiştim.” Artık hiç bir babayı sevmeyecektimkendimde bir babayken.

Yani anne ben daha şeref kelimesinin ne anlama geldiğini bilmedensenin dayak yemene vesile olduğum için hayatımın en büyük şerfsizliğini yapmıştım.Şuan anladığım sen o gün bir bebeğini kaybetmiştin. Bana çok kızdın mı anne?

Ben bu kadar vefasızken sen neden o kadar vafalıydın?Hatırlar mısın yine o kış ayağımı kırmıştım ve sen babamla yine benim için kavaga etmiş beni sırtına almış SINIKÇIYA götürmüştün. Babam neden gelmemişti o zaman anne?sen neden herşeye koşturuyordun?

Ayağım iyleşene kadar beni okula götürüp getirmiştin.Sen ne büyük anneydin öyle.Hatırlar mısın anne? sana karşı vefa borcumu ödemek istediğimden mi? yoksa sevgimi gösterebilmek için mi bilemiyorum.Sana anne sendüyaların en güzelen iyi veya bilemediğim ne kadar güzel hitaplar varsa sen onlar kadaryüce ve sevgi dolusun derdim. Sen de bütün anneler böyledir derdin.Şimdi anneler öyle değil anneçocuklarını sevmiyorlardaha dün çöp kutusunda cami avlusundakaldırımlarda çocuklar vardı.(Zehra bebek parkta Ahmet bebek kaldırımdaUmut bebek cami avlusundaydı) Onlarıda sana getirsem onlarada anne olur musun anne?

Artık anneler çocuklarını sevmiyor anne.Ben seni senin beni sevdiğin kadar sevemesemde senisenin annenin seni sevdiği kadar “seni seviyorum”. “ANNE”
alıntı

__________________

askerim

Artık anneler çocuklarını sevmiyor anne.Ben seni senin beni sevdiğin kadar sevemesemde senisenin annenin seni sevdiği kadar “seni seviyorum”. “ANNE”

__________________

kuVars42

çok güzel bir hikaye Biberim teşekkürler paylaşımın için

__________________

caNtaNem

cok guzeldi tesekkurler paylasim icin

__________________

Merve

Oy Oy küçüğüm benim teşekkürler

__________________

єЧ αѕк Чσг Bєпi
ѕσηυη∂α σηα υℓαѕмαк ναяѕα...нмzм