Unutamam Seni - Tekil Mesaj gösterimi - HİÇ Gİtme YÜreĞİmden, HİÇ Gİtme YÜreĞİnden

nefin_89 · 02-08-2010, 10:39 PM

bir masal dünyasının en güzel karakterleriydik sen ve ben. Sevgi dolu

mutluluk ülkesiydik. Gelen imrenir

gitmek zorunda olanın gözü arkada kalırdı. aşk dolu kahramanlarıydık biz onların. Sevgi ülkesinde sevgi doluyduk. Ellerimiz sımsıkı bağlıydı birbirine. Viran olan masalımızda tek ayakta kalandık. Ama ayrı ayrı yerlerde...ayırmıştı kötü kader yollarımızı ve ellerimizi. Fakat bilemedi yollar ayrı olsada o yolun sonu tek bir yoldu ve biz biliyorduk bir gün o yolda karşılaşacağımızı. Belkide bizi ayakta tutan buydu

bir gün kavuşabilme ihtimali...
zordu ayrı düşmek birbirimizden. Belkide bir çok kez vazgeçtik bizi ayıran bu hayattan. Ama sevgimiz

kavuşabilme ihtimalimiz tekrar döndürdü bizi hayata. Her dönüşte daha bi sımsıkı sarıldık hayata

daha bi güçlendik

hırslandık.
aşk aramaktı bizde aradık. Tam bulduk derken yeniden kaybettik birbirimizi. özledik özlemlerin

hasretlerin en delisiyle hemde. Birbirimizi özledik

eski hayatımızı özledik. Savaştık engellerle

engebelerle ve bizi ayıran bu hayatla. Her savaştan biraz daha mağlup ayrıldık... Ama vazgeçmedik ne aşktan ne de birbirimizden...aşk bizdik...yenildik

tükendik ama aşk kaldırdı bizi ayağa. Silahımız

kalkanımız hepsi aşktı. Vazgeçmek

yorulmak neydi bilmedik. Duymadık unut diyen sesleri.
bedenlerimiz ayrıydı

yollarımız bambaşka ama kalplerimiz yanyanaydı

ruhumuz yanyanaydı. Bu yetiyordu bize çünkü alışmıştık az ile yetinmeye. Hayatta kalmamızın en büyük sebebi ise birbirimizin nefes aldığını

kalplerimizin hala birbirimiz için çarptığını bilmekti. Hissediyorduk seni bende

beni sende...
hiç gitme yüreğimden

hiç gitme yüreğinden....

02-08-2010, 10:39 PM	#1 (permalink)
nefin_89 Geçerken Uğradı Üyelik tarihi: Jan 2010 Oyun Durumu Mesajlar: 9 Teşekkürleri: 0 1 mesajına 2 kez teşekkür edildi.	HİÇ Gİtme YÜreĞİmden, HİÇ Gİtme YÜreĞİnden bir masal dünyasının en güzel karakterleriydik sen ve ben. Sevgi dolu aşk dolu mutluluk ülkesiydik. Gelen imrenir gitmek zorunda olanın gözü arkada kalırdı. aşk dolu kahramanlarıydık biz onların. Sevgi ülkesinde sevgi doluyduk. Ellerimiz sımsıkı bağlıydı birbirine. Viran olan masalımızda tek ayakta kalandık. Ama ayrı ayrı yerlerde...ayırmıştı kötü kader yollarımızı ve ellerimizi. Fakat bilemedi yollar ayrı olsada o yolun sonu tek bir yoldu ve biz biliyorduk bir gün o yolda karşılaşacağımızı. Belkide bizi ayakta tutan buydu bir gün kavuşabilme ihtimali... zordu ayrı düşmek birbirimizden. Belkide bir çok kez vazgeçtik bizi ayıran bu hayattan. Ama sevgimiz kavuşabilme ihtimalimiz tekrar döndürdü bizi hayata. Her dönüşte daha bi sımsıkı sarıldık hayata daha bi güçlendik hırslandık. aşk aramaktı bizde aradık. Tam bulduk derken yeniden kaybettik birbirimizi. özledik özlemlerin hasretlerin en delisiyle hemde. Birbirimizi özledik eski hayatımızı özledik. Savaştık engellerle engebelerle ve bizi ayıran bu hayatla. Her savaştan biraz daha mağlup ayrıldık... Ama vazgeçmedik ne aşktan ne de birbirimizden...aşk bizdik...yenildik tükendik ama aşk kaldırdı bizi ayağa. Silahımız kalkanımız hepsi aşktı. Vazgeçmek yorulmak neydi bilmedik. Duymadık unut diyen sesleri. bedenlerimiz ayrıydı yollarımız bambaşka ama kalplerimiz yanyanaydı ruhumuz yanyanaydı. Bu yetiyordu bize çünkü alışmıştık az ile yetinmeye. Hayatta kalmamızın en büyük sebebi ise birbirimizin nefes aldığını kalplerimizin hala birbirimiz için çarptığını bilmekti. Hissediyorduk seni bende beni sende... hiç gitme yüreğimden hiç gitme yüreğinden....